ایسکمی خاموش
ایسکمی خاموش نوعی از ایسکمی (کاهش خونرسانی به عضله قلب) است که در آن آنژین یا سایر علایم حمله قلبی دیده نمی‌شود. اگر ایسکمی شدید باشد یا بیش از حد طول بکشد، ممکن است منجر به بروز حمله قلبی با تمام خطرات حمله قلبی از جمله آسیب قلبی یا ایست قلبی گردد، حتی اگر هیچ درد سینه‌ای هم وجود نداشته باشد. متخصصان قلب تخمین می‌زنند که هر ساله ایرانیان زیادی دچار ایسکمی خاموش می‌شوند. یکی از دلایل اصلی نارسایی قلب، آسیب وارد شده به عضلات قلب در اثر حمله قلبی می‌باشد (در نارسایی قلبی، فعالیت پمپاژ قلب کافی نیست). بیشتر افرادیکه دچار آنژین یا درد سینه می‌شوند، احتمالاً دچار حملات ایسکمی خاموش نیز خواهند شد. هیچ راهی برای تشخیص زمان بروز ایسکمی خاموش وجود ندارد. استرس تست ورزشی  ممکن است کاهش جریان خون در سرخرگ‌های کرونری به هنگام ورزش را نشان دهد و هولترمونیتورینگ  وقوع ایسکمی خاموش را نشان می‌دهد. ایسکمی خاموش با بهتر کردن خون‌رسانی به عضله قلب و کاهش دادن نیاز قلب به اکسیژن قابل درمان است (درست مثل درمان هر یک از سایر علایم بیماری سرخرگ‌های کرونری). پزشک ممکن است از شما بخواهد که شیوه زندگی و داروهای مصرفی خود را تغییر دهید. ممکن است پزشک برای رسیدن به چنین اهدافی، اقداماتی تهاجمی مانند آنژیوپلاستی را توصیه کند.

اسپاسم سرخرگ کرونری
درد سینه ممکن است ناشی از اسپاسم یک سرخرگ کرونری باشد. سرخرگ‌های کرونری در برخی از افراد تمایل به اسپاسم‌های دوره‌ای دارند (پزشکان هنوز علت این اسپاسم‌ها را نمی‌دانند). به این نوع اسپاسم‌ها، اسپاسم‌های عروقی گفته می‌شود. این اسپاسم‌ها به این صورت هستند که به طور موقت سرخرگ‌ها را منقبض کرده و مسیرجریان خون به عضله قلب را مسدود می‌کنند. این اسپاسم‌ها معمولاً در آن دسته از سرخرگ‌های کرونری ایجاد می‌شود که از پیش توسط تصلب‌شرایین (آترواسکلروز) مسدود شده‌اند، اما ممکن است در سرخرگ‌های کرونری سالم نیز دیده شوند.
این اسپاسم‌ها موقتی هستند و ممکن است منجر به حمله قلبی، ریتم نامنظم قلبی (آریتمی)، یا حتی مرگ ناگهانی قلبی شوند. علامت اصلی اسپاسم سرخرگ کرونری، آنژین نوع متغیر یا پرینزمتال است که اغلب درد خفیفی داشته و در زمان مشخصی از شبانه روز رخ می‌دهد. برای درمان اسپاسم سرخرگ‌های کرونری، پزشک ممکن است داروهایی به نام مهارکننده‌های کانال کلسیم را تجویز نماید که باعث شل شدن عضلات صاف دیواره‌های سرخرگ و تسکین ناراحتی ناشی از آنژین می شود، در برخی موارد داروهای نیتراتی   نیز تجویز می شود.

پیامدهای حمله قلبی
کاهش جریان خون در عضله قلب (ایسکمی میوکارد) معمولاً باعث بروز علایمی مانند آنژین، احساس فشار در قفسه سینه، تنگی نفس یا سبکی‌سر می‌شود. ایسکمی ممکن است منجر به بروز حمله قلبی (انفارکتوس میوکارد) شود. درحمله قلبی (انفارکتوس میوکارد) قسمتی از بافت قلبی به شکل طولانی‌مدتی بدون خون کافی مانده و در نتیجه بافت ماهیچه قلب می‌میرد. در این مقطع تشخیص این علایم و درخواست کمک‌های پزشکی بسیار حیاتی است، به ویژه اگر عوامل خطر مربوط به بیماری سرخرگ کرونری وجود داشته باشند. کمک‌های فوری پزشکی می‌تواند آسیب بافت قلبی را به حداقل برساند، به ویژه اگر باعث بازشدن سریع سرخرگ‌های کرونری توسط دارو یا اعمالی مانند آنژیوپلاستی شود
همچنین خون‌رسانی ناکافی عضلات قلب ممکن است باعث ایست قلبی شود. در ایست قلبی، قلب به طورکامل از تپش می‌ایستد. ایست قلبی اغلب زمانی رخ می‌دهد که ریتم قلب به هم‌ ریخته باشد. ایمپالس‌های الکتریکی که ریتم‌های قلبی را کنترل می‌کنند تندتر (تاکی‌کاردی)، بی‌نظم (فیبریلاسیون) یا در موارد نادری به شدت کندتر (برادی‌کاردی) از حالت عادی می‌شوند. یک فرد دچار ایست قلبی در معرض خطر بسیار بالایی قرار دارد. برای از بین بردن حالت ایست قلبی، گردش خون فرد باید توسط احیای قلبی ریوی یا CPR حفظ شود و تپش قلب باید توسط یک شوک الکتریکی (دفیبریلاسیون) به حالت طبیعی باز گردد. مرگ مغزی تنها 4 تا 6 دقیقه بعد از توقف حرکت قلب رخ می‌دهد
در برخی افراد اثرات اصلی حمله قلبی در پریکارد (لایه بافتی خارجی محافظ اطراف قلب) دیده می‌شود . بدترین پیامد ممکن یک حمله قلبی، مرگ ناگهانی قلبی می‌باشد. هر نوع بیماری قلبی ممکن است منجر به مرگ ناگهانی شود. اما در بیشتر قربانیان (در حدود 90درصد آنها) دو یا چند سرخرگ اصلی توسط پلاک مسدود شده و اسکار (بافت مرده و ترمیمی قلب) ناشی از حملات گذشته در قلب مشاهده می‌شود. ممکن است مرگ ناگهانی قلبی، بدون بروز هیچ نشانه هشداردهنده‌ای رخ دهد

آسیب عضلانی قلب ناشی از ایسکمی
کاردیومیوپاتی اصطلاحی برای توصیف بیماری عضلانی ‌قلب می‌باشد. کاردیومیوپاتی ناشی از بیماری‌های آسیب‌زننده به تون بافت عضلانی قلب می‌باشد که باعث کاهش توانایی عضلات قلب برای پمپ کردن خون می‌شود. یک شکل از این بیماری کاردیومیوپاتی ایسکمیک (بیماری عضلانی قلب ناشی از کاهش خون‌رسانی به آنها) نام دارد. کاردیومیوپاتی ایسکمیک در نتیجه آسیب ناشی از انسداد در یک سرخرگ کرونری رخ می‌دهد که خون‌رسانی قسمتی از دیواره‌های عضلانی قلب را برعهده دارد. کاردیومیوپاتی ایسکمیک منجر به پمپاژ نامناسب قلب می‌شود که مشخص کننده آسیب عضلانی قلبی است. اغلب آسیب عضلانی قلبی توسط یک تست اکوی قلبی تشخیص داده می‌شود . اکوی قلبی، میزان کسر جهشی (EF یا درصد خون پمپ شده توسط هر ضربان قلب) را اندازه‌گیری می‌کند. در افراد مبتلا به آسیب عضلانی قلبی، EF پایین است یعنی خون کافی پمپ نمی‌شود. اغلب، قلب بزرگ و عریض می‌شود تا بتواند وضعیت مزبور را جبران کند، لذا اغلب افراد مبتلا به این بیماری دارای قلب‌های بزرگتری می‌باشند.
درمان آسیب عضلانی قلب ناشی از ایسکمی بر احیای توانایی پمپاژ قلب بوسیله داروها و بازکردن سرخرگ‌های مسدود به منظور افزایش میزان جریان خون عضلات قلب متمرکز است. انواع دیگر آسیب عضلانی قلبی عبارتند از آسیب عضلانی قلبی ویروسی که در آن قلب توسط یک ویروس آسیب می‌بیند و آسیب عضلانی قلبی سمی که در آن قلب توسط برخی عوامل خارجی مانند الکل آسیب می‌بیند. اگر قلب توسط بیماری آسیب شدیدی ببیند، پزشکان ممکن است پیوند قلب را توصیه نمایند .

پریکاردیت یا التهاب لایه خارجی قلب 
پریکاردیت التهاب پریکاردیوم یا غشا خارجی محافظ در برگیرنده قلب می‌باشد. پریکارد یا آبشامه دو لایه دارد، لایه داخلی به دیواره عضلانی قلب چسبیده و لایه خارجی حفره قفسه سینه‌ که قلب در آن قرار گرفته است را می‌پوشاند. بین این دو لایه پریکارد، مایع لغزنده‌ای وجود دارد که قلب را در عین ثابت بودن در جای خود، قادر به تپیدن می‌کند. وقتی که پریکاردیت باعث التهاب این غشا می‌شود میزان این مایع زیاد شده و حرکت قلب در عمل محدود می‌شود (به ویژه توانایی قلب برای پر و خالی شدن از خون کاهش می‌یابد).        
در حدود 10درصد افرادی که دچارحمله قلبی شده‌اند، در نتیجه مرگ بافت قلبی دچار پریکاردیت نیز می‌شوند. وقوع  پریکاردیت در مردان بسیار بیشتر از زنان است. یکی از شایع‌ترین علت‌های پریکاردیت به ویژه در جوانان عفونت‌های ویروسی است. در بسیاری از موارد، دلایل پریکاردیت ممکن است ناشناخته باقی بمانند. دلایل دیگر پریکاردیت شامل سرطان، پرتودرمانی، آسیب به قفسه سینه، جراحی قبلی قفسه سینه، بیماری خود ایمنی، نارسایی کلیه یا استفاده از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می‌باشند.
شایع‌ترین علامت پریکاردیت یک درد تیز و شدید خنجری در مرکز یا سمت چپ قفسه سینه می‌باشد که گاهی اوقات این درد به گردن یا شانه انتشار می‌یابد. این درد ممکن است به آسانی با علایم یک حمله قلبی اشتباه گرفته ‌شود. پزشک  با گوش دادن به صحبت‌های شما درباره توصیف درد و نحوه شروع شدن آن پریکاردیت را تشخیص دهد. همچنین پزشک  با گوش دادن به وسیله گوشی پزشکی به صداهای قلبی، این عارضه را تشخیص می‌دهد. صداهای ناشی از پریکاردیت مثل صدای ناشی از مالش دو سطح چرم می‌باشد که در قفسه سینه به خوبی شنیده می‌شوند. صداهای ناشی از پریکاردیت در هر ضربان قلب با مالش لایه‌های ملتهب پریکارد بر روی یکدیگر ایجاد می‌شوند. عکس‌برداری با استفاده از اشعه ایکس، ممکن است تجمعی از مایع را در اطراف قلب نشان دهد، این تصویر را می‌توان بوسیله اکوی قلبی تایید کرد  ممکن است نوار قلب، تغییراتی مبنی بر بروز پریکارد را نشان دهد. گاهی انجام پریکاردیوسنتز (روشی که در آن نمونه مایع از پریکارد برداشته شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد) برای کمک به تشخیص علت پریکاردیت ضروری است.   
پریکاردیت معمولاً توسط داروهای مسکن‌ و داروهای ضد التهاب مانند آسپیرین یا بروفن، درمان می‌شود. وقتیکه پریکاردیت ناشی از یک حمله قلبی باشد، معمولاً به خوبی به درمان پاسخ می‌دهد و بیمار ظرف 1 تا 3  هفته کاملا درمان می‌شود
با این حال، اگر این حالت منجر به تجمع مایع در اطراف قلب شود، بگونه‌ای که قابلیت پرشدن قلب از خون محدود شود (یک اختلال نادر ولی کشنده معروف به تامپوناد قلبی)، پزشک ممکن است از پریکاردیوسنتز برای تخلیه مایع اضافی استفاده کند (با استفاده از سوزن یا یک عمل جراحی کوچک). بررسی مایع تخلیه شده به تعیین علت تامپوناد قلبی کمک می‌کند. در صورت عود تجمع مایع در اطراف قلب ممکن است انجام عمل جراحی ضروری باشد.
عوارض پریکاردیت نادر می‌باشند ولی عفونت ممکن است باعث اختلال ریتم یا حتی بلوک قلبی شود (وقتیکه ایمپالس‌های الکتریکی مولد ریتم قلبی به خوبی انتقال نمی‌یابند).
پریکاردیت کنستریکتیو (فشارنده) نیز ممکن است رخ دهد، که در این حالت التهاب باعث 
می‌شود که پریکارد ضخیم شده و بافت اسکار (بافت ترمیمی چسبنده) ما بین پریکارد و قلب گسترش یابد. پریکارد انعطاف خود را از دست می‌دهد و نارسایی قلبی بوجود می‌آید. در چنین مواردی برداشتن همه یا قسمتی از پریکارد با عمل جراحی تنها راه چاره است.
بعد از حمله قلبی عوارض دیگری نیز ممکن است رخ بدهند، که به محل وقوع آسیب درقلب و شدت آن بستگی دارند. ممکن است ضربان قلب کاهش زیادی پیدا کند، بطوریکه استفاده از ضربان‌ساز ضروری شود. همچنین ممکن است آریتمی و نارسایی قلبی نیز رخ دهند.

انتخاب‌های درمانی پس از حمله قلبی
اگر بررسی‌ها نشان دهند که سرخرگ‌های کرونری قلب شما دچار انسداد می‌باشند و در صورتی‌که آنژین قلبی دارید و یا مبتلا به حمله قلبی شده‌اید، پزشک ممکن است انواع روش‌های درمانی مرتبط با تغییر شیوه زندگی، داروها یا روش‌های تهاجمی مانند آنژیوپلاستی یا جراحی بای‌پس عروقی کرونری را به شما توصیه بکند. در ارایه توصیه‌های درمانی، پزشک توان کلی پمپاژ قلب و پایداری الکتریکی آن را به وسیله تست‌های مختلفی بررسی می‌کند و همچنین شدت علایم شما را نیز در نظر می‌گیرد. درباره اینکه چه درمانی یا چه ترکیب درمان‌هایی برای شما خوب هستند تصمیم‌گیری می‌کند ولی شما و پزشکتان می‌توانید درباره این راهبردهای درمانی با هم بحث کنید:
تغییر در شیوه زندگیتغییرات سالم در شیوه زندگی مانند خوردن غذاهای سالم، ورزش کردن منظم و ترک سیگار درکاهش خطرحمله قلبی، بهبود آنژین و کم کردن میزان پیشرفت بیماری بعد از بروز حمله قلبی بسیار موثرند. این تغییرات سالم در شیوه زندگی برای حمایت از سایر درمان‌ها نیز ضروری هستند. پزشک شما را با دادن اطلاعات و حمایت‌های لازم پشتیبانی خواهدکرد و تنها کاری که شما باید انجام دهید این است که از دستورات او تبعیت کنید.
داروهاداروهایی مانند مهارکننده‌های بتا، مسدودکننده‌های کانال کلسیمی، مهارکننده‌های  ACE  و استاتین‌ها (داروهای کاهنده کلسترول) می‌توانند فعالیت قلب شما را بهبود دهند و عوامل مرتبط مانند فشارخون‌بالا و کلسترول بالا را درمان نمایند. داروها ممکن است علایمی مانند آنژین را تسکین دهند و ممکن است نقش مهمی را درکنترل التهاب و پیشگیری از پارگی پلاک ایفا ‌نمایند که منجر به بروز برخی از حملات قلبی می‌شوند. همچنین ممکن است این داروها بعد از عمل جراحی برای حمایت از قلب شما در طی دوران نقاهت تجویز شوند.
آنژیوپلاستی.اگر یک یا چند تا از سرخرگ‌های شما به طور قابل توجهی مسدود شده باشند، ممکن است آنژیوپلاستی بتواند انسداد را رفع کرده و جریان خون را بازگرداند. اگر دچار حمله قلبی شده‌اید، چنانچه آنژیوپلاستی به سرعت در زمان وقوع حمله قلبی انجام بگیرد، ممکن است به کاهش آسیب وارده به قلب کمک کند. این روش، کمتر تهاجمی بوده و به مراتب، کم خطرتر و کم هزینه تر از عمل جراحی بای‌پس می‌باشد. ولی برخی از سرخرگ‌ها که بسیار کوچک می‌باشند برای آنژیوپلاستی مناسب نیستند. سایر انسدادها  برای اینکه توسط آنژیوپلاستی باز شوند، بسیار متراکم بوده یا بسیار بزرگ می‌باشند. ممکن است در طول آنژیوپلاستی برای جلوگیری از بسته شدن سرخرگ، در آن یک استنت (فنر) کارگذاشته شود.
بای‌پسپیوند بای‌پس، بهترین روش درمان در برخی افراد مبتلا به آنژین شدید یا انسداد وسیع سرخرگ‌های کرونری می‌باشد. در صورتی‌که سرخرگ کرونری اصلی سمت چپ قلب شما، یعنی سرخرگی که بطن چپ را خون‌رسانی می‌کند (بطن چپ حفره اصلی پمپ کننده قلب می‌باشد) بطورکامل مسدود شده باشد ممکن است جراحی بای‌پس به شما توصیه شود، چرا که اگر چندین سرخرگ کرونری اصلی شما مسدود شده باشند، یا در صورتی‌که در گذشته عمل آنژیوپلاستی کرده باشید، بروز هرگونه مشکل درحین آنژیوپلاستی، ممکن است باعث آسیب شدید به عضله قلب شود. همچنین اگر دارای عارضه دیگری مانند نارسایی قلب یا دیابت می‌باشید، در این صورت ممکن است انجام عمل جراحی بای‌پس ضروری باشد.