یک روش سودمند برای تخمین میزان چربی بدن، استفاده از فرمولی است که شاخص ‌توده ‌بدنی (BMI) نامیده می‌شود.  BMI

نسبت وزن به مجذور قد است و شاخصی برای تعیین نسبت چربی در بدن بیشتر افراد می‌باشد.

 

شما می‌توانید BMI  را از طریق تقسیم کردن وزن با واحد کیلوگرم بر مجذور قد با واحد مترمربع محاسبه نمایید. (

برای مثال فرض کنید وزن شما 70 کیلوگرم و قد شما 1/8 متر می‌باشد ابتدا 70 را تقسیم بر 1/8 می‌نمایید

که حاصل 38/89 می‌شود. مجدداً عدد 38/89 را بر 1/8 تقسیم می‌نمایید که حاصل 21/6 می‌شود که این

عدد شاخص‌توده‌بدنی  یا BMI شماست(


BMI
از آنجا که محاسبه کردن با این روش نسبتاً سخت است شما می‌توانید از جدول ساده شاخص توده بدنی با توجه به قد و وزن، شاخص توده بدنی (BMI) را به دست آورید.
 
براساس رهنمودهای موجود
• BMI
کمتر از 18/5 کم وزن تلقی می‌شود
• BMI
بین 18/5 تا 24/9  طبیعی در نظر گرفته می‌شود و این محدوده‌ای است که در آن کمترین میزان خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی وجود دارد (البته اگر فاقد سایر عوامل خطر ابتلا به بیماری قلبی باشید). 
• BMI
بین 25/0 تا 30/0  به عنوان اضافه‌وزن در نظرگرفته می‌شود. در این محدوده میزان خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی اندکی افزایش پیدا می‌کند
• BMI
و30/0 و  بالاتر چاق تلقی می‌گردد و میزان خطر در این محدوده  بالاست.
• BMI 
یا 40/0 یا بیشتر چاقی شدید یا بیماری در نظرگرفته می‌شود. سطح خطر در این حالت بسیار بالاست
توجه داشته باشید که برخی از افراد ممکن است بدلیل بزرگی استخوان‌بندی یا توده عضلات  به اشتباه جزء گروه چاق یا اضافه‌وزن قرار بگیرند.

دور کمر 
روش دیگر تخمین چربی بدن، اندازه‌گیری دور کمر می‌باشد. جهت اندازه گیری صحیح دور کمر، باید دور کمر درست در بالای ناف، اندازه گیری شود. دورکمر بیش از 88 سانتی‌متر (35 اینچ) در زنان و بیش از102 سانتی‌متر (40 اینچ) در مردان با خطر زیادی همراه است و نشان‌گر چاقی مرکزی می‌باشد
دور کمر روشی برای تعیین این امر است که آیا بدن تمایل به تجمع چربی درکمر (چاقی سیب شکل) یا در باسن و رانها (چاقی گلابی شکل) دارد. افراد سیب شکل دارای سطوح بالاتر کلسترول بد(LDL) و تری‌گلیسیرید (TG)هستند که منجر به تنگ‌شدن سرخرگ‌ها و افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌شوند.