با توجه به اهمیت بالای سلامت قلب بر تمام ارگانهای داخلی بدن، افزایش اطلاعات در زمینههای مختلف و مربوط به سلامت قلب، باعث افزایش دانش در شرایط بحرانی خواهد شد و حتی ممکن است روزی جان شما را نجات دهد!
آنژین قلبی چیست؟ آیا آنژین قلبی باعث نارسایی قلبی میشود؟ چگونه میتوان آنژین قلبی را درمان کرد؟ اگر شما هم میخواهید با آنژین قلبی و راههای درمانی آن آشنا شوید، تا پایان مقاله همراه ما باشید.
علائم آنژین ناپایدار
یکی از بیماریهای قلبی که باعث افزایش درد در ناحیهی قفسهی سینه میشود، آنژین ناپایدار است. آنژین ناپایدار معمولا با 5 علامت مهم دنبال میشود:
شروع ناگهانی درد: در آنژین ناپایدار شروع درد همواره به دلیل فعالیت بدنی یا تنشهای روانی نیست، بلکه ممکن است به صورت ناگهانی و بدون هیچ هشداری شروع شود.
مدت زمان درد: زمان درد نسبتا طولانی دارد و با توجه به بروز ناگهانی آن، قابل پیشبینی نیست. البته میزان درد و زمان آن ممکن است در افراد متفاوت، گوناگون باشد.
روند صعودی درد: در برخی از افراد مشاهده شده که درد ناگهانی به صورت یک موج یکسان نیست و با گذشت زمان، مقدار آن افزایش مییابد.
تنگی نفس: به علت عدم خونرسانی لازم، تنگی نفس یکی از پیامدهای آن خواهد بود.
مشکلات گوارشی: از جمله پیامدهای دیگر این بیماری، احساس استفراغ یا تهوع است.
بروز علائم بیماری با توجه به جنسیت، سن و صعود بیماری ممکن است متفاوت باشد. در نظر داشته باشید که در صورت بروز هرگونه نشانهای از بیماری، سریعا به دکتر متخصص رجوع کنید و بدون تجویز دکتر، خود درمانی نکنید.
درمان آنژین ناپایدار
آنژین ناپایدار از جمله ناراحتیهای قلبی است که تاکید میشود بدون تجویز دکتر، هیچ گونه داروی گیاهی یا شیمیایی مصرف نگردد.
به طور کلی برای درمان آنژین دو گروه درمان داریم: 1- درمان غیر دارویی با حمایتهای مستمر 2- درمان توسط داروها
درمان غیر دارویی با حمایت مستمر: برای دو گروه از بیماران آنژین ناپایدار، معمولا از داروها استفاده نمیشود زیرا ممکن است وضعیت بیماری را به سمت حاد پیش ببرند. دسته اول افرادی هستند که به داروها مقاوم هستند و بدن آنها نسبت به برخی داروهای این زمینه واکنش مورد انتظار را نشان نمیدهد ( تشخیص فقط با دکتر متخصص است). دسته دوم این گروه، بیماران پرخطر هستند. برای این دو دسته از راههای درمانی دیگر مانند پی سی آی یا آنژیوگرافی انجام میدهند و اگر شرایط بیمار برای آنژیوپلاستی آماده بود، آن را انجام خواهند داد.
بیمارانی که از روشهای درمانی غیر دارویی استفاده میکنند، به نسبت بیماران دیگر نیاز به مراقبت بیشتر و یا طولانیتری دارند و حتی گاهی نیاز است که مادام العمر؛ از انجام برخی عادتهای مضر مانند سیگار کشیدن (مخصوصا به طور طولانی)، عدم توجه به تغذیه نامناسب و فشار خون ناپایدار، در سبک زندگی فاصله بگیرند.
درمان توسط داروها: متخصص قلب و عروق بعد از معاینهی اولیه و تست فیزیکی بیمار، به کمک انواع تستها مانند؛ اکو قلب (برای بررسی عملکرد صحیح قلب و دریچهها)، وضعیت بیمار را میسنجد و بر اساس شدت و حالت ناپایدار بدن، انواع داروهای ضروری برای بازگرداندن حالت طبیعی بدن و عملکرد صحیح قلب را تجویز میکند. از جمله داروهای تجویز شده برای آنژین ناپایدار، نیتروگلیسیرین ( به دو صورت زیر زبانی یا وریدی تجویز میشود)، بتابلاکرها (برای کنترل ضربان قلب) و استاتینها (کاهش کلسترول) میباشد.
تست ورزش یکی از تستهایی است که معمولا در تعیین و تشخیص آنژینها استفاده نمیشود زیرا ممکن است درد قفسه سینه را افزایش داده و باعث ایسکمی شود.
تفاوت آنژین پایدار و ناپایدار
تشخیص سریع و دقیق نوع آنژین، بسیار مهم است زیرا مسیرهای درمانی هر یک به صورت مجزا هستند.
آنژین پایدار: شروع آنژین پایدار معمولا وابسته به شرایط به وجود آمده است. مثلا در شرایط فشار بدنی بالا، ورزشهای سنگین و مخصوصا زمانی که فرد در تنش روانی قرار دارد، نیاز قلب به اکسیژن نسبت به شرایط معمولی افزایش مییابد اما معمولا این اکسیژن رسانی لازم انجام نمیشود که یکی از مهمترین دلایل آن، تنگ شدن عروق کرونر میباشد. مدت زمان ممکن برای این بیماری، در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است 5 تا 10 دقیقه نیز طول بکشد. همچنین شدت درد به وجود آمده نیز متفاوت خواهد بود. آنژین پایدار با رعایت نکات مراقبتی و هماهنگی سبک زندگی و یا تجویز برخی داروهای لازم طبق تجویز دکتر، قابل کنترل خواهد بود.
آنژین ناپایدار: در آنژین ناپایدار شرایط نسبت به آنژین پایدار متفاوت خواهد بود. وقوع آنژین ناپایدار حتی در فعالیتهای بسیار کم یا در حالت استراحت نیز ممکن است روی دهد و احساس درد در ناحیهی قفسه سینه احساس گردد. درد به وجود آمده در بخش سینه نسبت به درد ایجاد شده در آنژین پایدار، از شدت بیشتری برخوردار است البته شدت و زمان آن بسته به سن و شرایط بدن ممکن است متفاوت باشد. آنژین ناپایدار نوعی شرایط اضطراری است که نیاز به درمان سریع دارد زیرا پیامدهای حاصل از این بیماری، درجات متفاوتی دارد ولی ممکن است باعث مرگ در اثر حمله قلبی نیز شود.
به طور خلاصه تفاوت آنژین ناپایدار و پایدار به صورت زیر است:
| آنژین پایدار | آنژین ناپایدار | ویژگی |
| هنگام فعالیت یا تنش روانی | در هر زمانی ممکن است | زمان ایجاد |
| دارو | بسته به تجویز دکتر(حالت اورژانسی) | درمان |
| قابل پیشبینی | شدید | شدت درد |
| کم | زیاد | احتمال وقوع حمله قلبی |
جمع بندی
آنژین ناپایدار، یک نوع بیماری قلبی است که باعث درد ناگهانی و شدید در ناحیه قفسه سینه میشود و میتواند در هر زمان، حتی در حالت استراحت، رخ دهد. این بیماری نیازمند درمان فوری است زیرا ممکن است به حمله قلبی منجر شود. درمان آنژین شامل دو دسته اصلی است: درمان غیر دارویی با حمایتهای مستمر و درمان دارویی. با توجه به نظر دکتر، ممکن است داروهایی مانند نیتروگلیسیرین، بتابلاکرها و استاتینها برای کنترل علائم تجویز شوند. علائم این بیماری شامل درد ناگهانی، تنگی نفس و مشکلات گوارشی است. تفاوت آنژین ناپایدار و پایدار در زمان وقوع، شدت درد و روشهای درمانی آنها است.
تشخیص سریع و دقیق این نوع آنژین برای جلوگیری از پیامدهای جدی اهمیتی اساسی دارد. در صورت بروز هرگونه علامت، مراجعه به پزشک ضروری است.
دکتر محمدعلی محرابی، در سال ۸۹ با نمره اول در دانشگاه شهید بهشتی در رشته قلب و عروق شروع به تحصیل کرده و دوره فلوشیپ فوق تخصصی آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی را نیز در دانشگاه شهید بهشتی به اتمام رساندند.
